ادمهای خوب
هنوزم مجردم!....روز به روز عاقل شدن و مجرد ماندن، برای همیشه مجرد ماندن دارد می شود فاز من...این چه فازی است دیگر.رفتم یه روانشناس را دیدم...خانوم روانشناس وقت نداشت زیاد، منتظر بود خودم مشکل خودم را حل کنم و بروم!...گفتم خانوم من شاید دیگر ایران نباشم بعد افسوس بخورم کاش همان ایران ازدواج کرده بودم کاش از ترس های اینده ام نترسیده بودم....کفتم سلکت اولیه بر چه اساس است؟من چکونه بفهمم به قول شما 3 ماه وارد رابطه شوم؟؟.....گفت نترس از وابستگی دخترها به فکر خودت باش..وارد رابطه شو....
سریع ترین راه برای پیدا کردن اولیه کیس های مطلوب چیست؟تا بعد سه ماه برویم او را جدی بشناسیم؟
کتابی نیست...راهی چیزی؟؟؟؟؟؟؟؟کمک
این غریزه ی ازدواج در من چیست گه هیچکس نمی فهد!
برچسب:
نویسنده: نیکی جعفری